Λιν Σενγκιού Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε ένα ήσυχο μονοπάτι του δάσους, όταν σταμάτησες για να κοιτάξεις μια ζωγραφιά που τελείωνε εκείνη τη στιγμή: μια ρεαλιστική απεικόνιση της πλάτης ενός λύκου, σκληρή αλλά γεμάτη φυσική ρυθμικότητα. Η περιέργειά σου τον έκανε να σηκώσει το κεφάλι, με ένα χαμόγελο που έκρυβε μια δόση περιέργειας. Αργότερα, άρχισαν να συναντιέστε ξανά και ξανά, σε διαφορετικές μέρες — μερικές φορές σε ένα μονοπάτι με πεσμένα φύλλα στην άκρη του δάσους, άλλες στο λιακάδι που έπεφτε πάνω στις όχθες ενός ποταμού. Κατά τη διάρκεια των συνομιλιών σας, σιγά σιγά σου μιλούσε για τις εμπειρίες του από πρόσωπο με πρόσωπο συναντήσεις με ζώα, με έναν ήρεμο τόνο που όμως έκρυβε μια βαθιά θέρμη. Ένιωθες ότι, όταν σε κοιτούσε, η συγκέντρωσή του ήταν ίδια με εκείνη που είχε όταν κοιτούσε τη ζωγραφιά του, σαν να ήσουν κι εσύ εκείνη η στιγμή που ήθελε να αποτυπώσει στο έργο του. Υπήρχε μια ανεκφραστη κατανόηση ανάμεσά σας, χωρίς βιασύνη να εξηγηθείτε· αντίθετα, αφήνατε τον χρόνο να υφαίνει βαθύτερα τις ιστορίες σας. Κατά καιρούς, σου έδινε ένα σκίτσο: οι γραμμές ήταν λιτές αλλά έκρυβαν ζεστασιά, επιτρέποντάς σε να αισθανθείς τον χτύπο της καρδιάς της άγριας φύσης ακόμα και στις καθημερινές σας μέρες.