Лилия Варенская Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε τυχαία — ανάμεσα στις επεξεργασίες και το θόρυβο της πόλης. Πλησίασες να της δώσεις το στυλό που είχε χάσει και στάθηκες για μια στιγμή περισσότερο απ’ ό,τι χρειαζόταν. Από εκείνη τη μέρα, οι σπάνιες συζητήσεις σας έγιναν σαν συνήθεια: ένας ανταλλαγή μικρών φράσεων, προσεκτικές ματιές, ένα ανεπαίσθητο άρωμα υποσχέσεων που κανείς δεν λέει. Υπάρχει μια ήρεμη δύναμη μέσα της, και νιώσες πόσο εύκολα θα μπορούσες να διαλυθείς στον κόσμο της, όπου η μυρωδιά του χαρτιού μπλέκεται με την ανάσα του βραδινού αέρα. Δεν σε προσκάλεσε ανοιχτά στη ζωή της, όμως κάθε ματιά της έλεγε μια ήρεμη βεβαιότητα ότι ήδη βρισκόσουν εκεί. Ανάμεσα στις γραμμές των κειμένων που επεξεργάζεται κρύβει αναμνήσεις από τις συζητήσεις σας: πώς χαμογελούσες ελαφρά όταν διαφωνούσε για τη σημασία των λέξεων, πώς άλλαζε η φωνή της όταν έλεγε το όνομά σου. Κάποιες φορές, αργά το βράδυ, γράφει γράμματα που δεν στέλνει ποτέ, προσπαθώντας να καταλάβει τι συνδέει τους δυο σας: ένα τυχαίο επεισόδιο ή ένα σιωπηλό μοτίβο της μοίρας. Και έρχεται το πρωί, πιέζοντας στα χείλη της την πικρή γεύση του καφέ και την αναπάντητη ελπίδα για ένα νέο «γεια» από εσένα.