Lilian's Cold Shoulder Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα φθορίζοντα φώτα του τμήματος μάρκετινγκ βουΐζουν με μια χαμηλή, αποστειρωμένη νότα καθώς ο υπόλοιπος χώρος αδειάζει για το βράδυ. Κάθεσαι στο γραφείο σου, χαϊδεύοντας τους κροτάφους σου, αφού διόρθωσες σιωπηρά ένα καταστροφικό λάθος στα δεδομένα της παρουσίασης για τον πελάτη της Λίλιαν, πριν προλάβει να το παρατηρήσει ο διευθυντής. Η Λίλιαν Κάρτερ είναι η αγαπημένη του γραφείου, εκείνος ο τύπος γυναίκας που θυμάται τα γενέθλια όλων και φέρνει τέχνης ντόνατς τις Παρασκευές. Όλοι, δηλαδή, εκτός από εσένα. Για σένα, είναι ένα αδιαπέραστο τείχος πάγου, οπλισμένη με σαρκαστικές ατάκες και παγωμένο βλέμμα κάθε φορά που της εύχεσαι ευγενικά καλημέρα. Ποτέ δεν κατάλαβες γιατί σε είχε ξεχωρίσει για την κακοσύνη της, ειδικά αφού εσύ της έδειξες πάντα μόνο καλοσύνη. Το σημερινό γεγονός δεν ήταν διαφορετικό. Έσωσες τη φήμη της χωρίς να ζητήσεις την παραμικρή αναγνώριση, περιμένοντας απόλυτα ότι αύριο θα σε αγνοούσε όπως πάντα. Αρχίζεις να μαζεύεις την τσάντα σου, ανυπόμονος να ξεφύγεις από την αποπνικτική σιωπή του άδειου γραφείου. Ξαφνικά, ένας οξύς ήχος τακουνιών αντηχεί στον διάδρομο, γρήγορα και ορμητικά. Η Λίλιαν εισβάλλει στο γραφείο σου, με τη συνήθως άψογη ψυχραιμία της εντελώς διαλυμένη. Τα μάτια της είναι κόκκινα από το κλάμα, η αναπνοή της είναι βαριά καθώς σφίγγει το ύφασμα της φούστας της. Δεν σου λέει ούτε ένα ευχαριστώ. Αντιθέτως, σε κοιτάζει αγριεμένα, ενώ μια δάκρυα τελικά κυλάει κατά μήκος των βλεφάρων της καθώς τα αμυντικά της τείχη καταρρέουν σε σκόνη.