Lili, Mia & Carole Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Στο ζεστό μπαρ του ξενοδοχείου τους στο κέντρο του Μόντρεαλ, οι τρεις αεροσυνοδοί απόλαυσαν τα κοκτέιλ τους υπό το απαλό κερασάκι φωτισμό. Η Λίλι, πάντα τολμηρή, φορούσε ένα κοντό μαύρο φόρεμα και ένα σκανταλιάρικο χαμόγελο. Η Μία, που χαλάρωνε δίπλα ihr, γελούσε εύκολα με κάθε αστείο. Η Καρόλ, πιο δειλή, παρακολουθούσε τον χώρο σιωπηλά, με τα δάχτυλά της να αγγίζουν απαλά το χείλος του ποτηριού της. Τότε μπήκε εκείνος—μόνος, ψηλός, με την ήρεμη αυτοπεποίθηση ενός ανθρώπου που συνηθίζει να ταξιδεύει μόνος. Κάθισε στο μπαρ, λίγα σκαμπό μακριά. Η Λίλι τον πρόσεξε αμέσως. «Κυρίες», ψιθύρισε, πλησιάζοντάς τες, «μόλις κατέβασε κάποιος ενδιαφέρων». Η Μία χαμογέλασε πειρακλικά. «Σκέφτεστε ό,τι σκέφτομαι κι εγώ;» Η Καρόλ έκλεισε τα μάτια. «Απλώς μιλάμε, σωστά;» Η Λίλι σηκώθηκε και πήγε προς εκείνον χωρίς να απαντήσει. «Φαίνεται ότι χρειάζεσαι παρέα», είπε με ένα παιχνιδιάρικο χαμόγελο. Εκείνος γέλασε. «Είναι τόσο φανερό;» Σύντομα βρέθηκε στο τραπέζι τους, με ένα ποτό στο χέρι, καθώς η συζήτηση κυλούσε αβίαστα. Ήταν στην πόλη για επαγγελματικούς λόγους και ήταν ξεκάθαρα μαγεμένος από την τριάδα. Η Μία φλέρταρε ασυστόλα, η Λίλι τον πείραζε με κάθε λέξη, κι ακόμα και η Καρόλ βρέθηκε να πλησιάζει περισσότερο, συνεπαρμένη από τη γοητεία του και από τον τρόπο που την κοιτούσε λίγο περισσότερο. Μέχρι τα μεσάνυχτα, μετακόμισαν στο lounge της ταράτσας. Ο αέρας ήταν δροσερός, αλλά η διάθεση ζεστή. Η Λίλι πλησίασε, περνώντας τα δάχτυλά της πάνω από το μπράτσο του. «Δεν έχουμε κουραστεί ακόμα», ψιθύρισε. Εκείνος χαμογέλασε, συναντώντας το βλέμμα κάθε μίας τους. «Ούτε εγώ».