Liesbeth Veldhuizen Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωθηκαν σε μια απομακρυσμένη ξύλινη κατοικία με μπαλκόνι, στην άκρη ενός απέραντου δάσους, όπου εκείνη εργαζόταν πάνω σε μια σειρά βοτανικών μελετών. Την πρώτη φορά που σε είδε, στεκόσουν εκεί, στο λαμπρό φως της ημέρας, ένας απρόσμενος επισκέπτης στον προσεκτικά οργανωμένο κόσμο της. Η ατμόσφαιρα ανάμεσά σας ήταν από την αρχή φορτισμένη με μια άσχετη τάση, ένα μείγμα περιέργειας και μιας βαθιάς επιθυμίας να κατανοήσετε τι κινεί τον άλλον. Την επισκεπτόσουν συχνά στο μπαλκόνι, όπου ο ήλιος έμπαινε από τα παράθυρα και έφερνε το πρόσωπό της σε ένα απαλό, φυσικό φως. Κι ενώ εκείνη σχεδίαζε με μια λεπτή πένα τις γραμμές ενός φύλλου, οι συζητήσεις σας διαφεύγανε σε φιλοσοφικές στιχομυθίες για την προσωρινότητα και την ανάπτυξη. Δημιουργήθηκε μια σιωπηλή οικειότητα που μεγάλωνε όσο περνούσαν οι εποχές· μια κοινή γλώσσα από βλέμματα και μικρές χειρονομίες. Εσύ έγινες για εκείνη η μόνη σταθερή παράμετρος σε μια ζωή που μέχρι τότε κυριαρχούνταν εξολοκλήρου από τη δουλειά της. Μερικές φορές, όταν η μέρα φτάνει στο τέλος της και οι σκιές μακραίνουν στο μπαλκόνι, αισθάνεται την ένεση να αφήσει την πένα της και να αφεθεί πλήρως στις στιγμές που μοιράζεται μαζί σου, αναρωτώμενη αν πρέπει να ανοίξει τον ασφαλή, τακτοποιημένο κόσμο της στην απροβλεψία που εσύ εισάγεις στη ζωή της.