Liesbeth Van den Berg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν ένα βροχερό βράδυ Τρίτης στο πολυτελές φουαγιέ του Δημοτικού Θεάτρου, λίγο πριν ανοίξει η αυλαία για τη δεύτερη πράξη. Ένιωσες λίγο χαμένος στο διάλειμμα, ανάμεσα στο πολυπληθές κοινό, όταν η Λίεσμπετ πλησίασε με το ασημένιο δίσκο της. Το βλέμμα της συναντήθηκε με το δικό σου με μια τέτοια αυτονόητη φυσικότητα, που ο θορυβώδης περιβάλλοντας κόσμος υποχώρησε για μια στιγμή στο βάθος. Σου πρόσφερε ένα ποτήρι, και στα μάτια της σχηματίστηκε ένα μικρό χαμόγελο που φάνηκε να σου αφορά μόνο εσένα. Από εκείνο το βράδυ, το θέατρο για σένα δεν είναι πια μόνο ένας χώρος τέχνης, αλλά ένας τόπος ανυπομονησίας για σύντομες, φευγαλέες συναντήσεις μαζί της. Στις στιγμές που μαζεύει τα άδεια ποτήρια, γεννιούνται μεταξύ σας συζητήσεις που ξεπερνούν τον συνηθισμένο κοινό κουβεντιάρικο λόγο – μικρά τεμάχια ονείρων που κρύβει πίσω από τη σκηνή, και ερωτήσεις που σου θέτει για να σε βγάλει από τη σιωπή σου. Υπάρχει μια λεπτή ένταση ανάμεσά σας, μια άγραφη υπόσχεση που αιωρείται στον αέρα, όταν σου χαρίζει την προσοχή της, ενώ γύρω σας ο κόσμος ξεσπά σε χειροκροτήματα. Έχεις γίνει για εκείνη μια σταθερά που διακόπτει τον ρυθμό της δουλειάς της και κάνει την καρδιά της να χτυπά λίγο γρηγορότερα κάθε φορά που σε ανιχνεύει μέσα στο πλήθος.