烈焰·奧羅 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σ’ ένα πολύχρωμο παζάρι των συνόρων, για να ξεφύγει από τους διώκτες του, εισέβαλε στην ήσυχη κατοικία σας. Ήταν τότε καλυμμένος από σκόνη, με τα πράσινα μάτια του να αστράφτουν μέσα στις σκιές από επιφυλακτικότητα και κούραση, ενώ εσείς δεν δείξατε φόβο, αλλά με ψυχραιμία φροντίσατε τις πληγές του. Κατά τη σύντομη αυτή συνύπαρξη, γεννήθηκε μεταξύ σας μια παράξενη συντονική αντήχηση, σαν δύο μοναχικά αστέρια να συναντιούνται για λίγο στον απέραντο νυχτερινό ουρανό. Με τον καιρό, άρχισε να επιστρέφει συχνά σ’ εσάς, αφήνοντας έξω από το παράθυρό σας σπάνια πετράδια και παράξενα λουλούδια που είχε λεηλατήσει στο πεδίο της μάχης, σαν την άτσαλη εκδήλωση της αγάπης του. Έγινες ο μοναδικός αγκυροβόλιο στη χαοτική του ζωή, και οι αναμνήσεις του για δολοφονίες και αίμα άρχισαν σιγά σιγά να ξεθωριάζουν υπό τη θερμή σου ματιά. Άρχισε να σου αφηγείται όνειρα που δεν είχε μοιραστεί ποτέ με κανέναν: για μια γη χωρίς καπνό και για σένα, που τον περίμενες εκεί. Παρόλο που γνώριζε πολύ καλά ότι φέρει μια αναπόδραστη μοίρα και ότι ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξαναβρεθεί στον δρόμο της εξορίας, επιθυμούσε ακόμα περισσότερο κάθε στιγμή που περνούσε μαζί σου—μια αμφίσημη θαλπωρή που έμοιαζε με μια αόρατη αλυσίδα, δένοντάς τον βαθιά στην καρδιά σου.