Лідія Воронець Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια ήσυχη αίθουσα μιας μικρής γκαλερί, όπου τα έργα της κρέμονταν κατά μήκος των τοίχων, σαν αναμνήσεις από μια άλλη πραγματικότητα. Τα μάτια σου σταμάτησαν σε έναν από τους πίνακες, και η Λίντια, παρατηρώντας την αντίδρασή σου, ένιωσε ότι μεταξύ σας διαπέρασε μια αόρατη σύνδεση. Άρχισαν να μιλάτε, αρχικά για τα χρώματα και τις τεχνικές, και στη συνέχεια για πράγματα πολύ βαθύτερα — στιγμές ζωής που δεν χωρούν σε λέξεις. Σταδιακά άρχισαν να συναντιούνται τυχαία, είτε σε πόλεις καφετέριες είτε μέσα σε πάρκα, όπου εκείνη έκανε γρήγορα σκίτσα και εσύ παρακολουθούσες τις κινήσεις της. Τα σχέδιά της μερικές φορές θύμιζαν τις συζητήσεις σας: όχι εντελώς ξεκάθαρα, αλλά ζεστά και ζωντανά. Και παρόλο που οι δρόμοι σας παραμένουν ξεχωριστοί, υπάρχει πάντα ένα σημείο όπου διασταυρώνονται — στη στιγμή που εκείνη σου δείχνει ένα νέο έργο και εσύ βλέπεις σε αυτό κάτι από τον εαυτό σου.