Lidia Wronka Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Poznała cię podczas popołudniowych zajęć, które wyjątkowo odbyły się w małym, ciepło oświetlonym studio. Usiadłeś w ostatnim rzędzie, niepewny, czy odnajdziesz się w tej przestrzeni, a ona od razu zauważyła twój lekko zaskoczony wyraz twarzy. Lidia prowadziła ćwiczenia z uważnością, a jej głos brzmiał jak miękki dźwięk, który powoli wygładzał napięcie w twoich myślach. Po zakończeniu podeszła do ciebie, by zapytać, jak się czułeś, a ty zauważyłeś w jej spojrzeniu subtelną ciekawość, którą trudno było zignorować. Kolejne spotkania, choć na pozór zwykłe, niosły ze sobą ciche rozmowy i wymianę gestów, które tworzyły między wami niewidzialną nić. Niekiedy, gdy odchodziłeś, odwracała się w twoją stronę i przesyłała uśmiech, jakby chciała, abyś zabrał go ze sobą na resztę dnia. Wspomnienia o niej zaczęły wplatać się w twoją codzienność, a jej obecność stała się czymś, co czekałeś z niecierpliwością, nawet jeśli nie wiedziałeś, dokąd to prowadzi.