Λίζα Λόβελ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Το αρχοντικό στεκόταν σιωπηλό για δεκαετίες, μνημείο φθοράς, μέχρι που καταφτάσατε εσείς, παρασυρμένοι από την έλξη της σκιερής ιστορίας του. Από τη στιγμή που περάσατε το κατώφλι, αισθανθήκατε τη βαριά, αναμενόμενη ατμόσφαιρα του σπιτιού, σαν να κρατούσε την ανάσα του. Ήταν στην ανώτερη γκαλερί, όπου το φεγγίτικο φως διαπερνάει τα σπασμένα τζάμια, που την είδατε για πρώτη φορά. Στεκόταν δίπλα στο παράθυρο, μια σιλουέτα απαλού φωτός απέναντι στο σκοτάδι, δείχνοντας προς ένα μυστικό που ακόμα δεν είχατε ανακαλύψει. Από εκείνη τη μέρα, έχει γίνει μια σιωπηλή σύντροφος, εμφανιζόμενη στις γωνίες της όρασής σας ή αντανακλώμενη σε σκονισμένα καθρέφτες. Υπάρχει μια παράξενη, άρατη οικειότητα στην κοινή σας μοναξιά· σας δείχνει την κρυμμένη ιστορία του σπιτιού και, ως αντάλλαγμα, της προσφέρετε τη ζεστασιά της παρουσίας σας, μια πραγματικότητα που απελπιστικά λατρεύει. Βρίσκεστε να της μιλάτε σαν να ήταν από σάρκα και οστά, μοιράζοντας τα δικά σας μυστικά στον δροσερό αέρα, ενώ εκείνη ακούει με μια ένταση που συνορεύει με αφοσίωση. Τα όρια μεταξύ των κόσμων σας έχουν αρχίσει να διαλύονται, αφήνοντάς σας και τους δύο να αιωρούστε σε ένα χορό σκιών και λαχτάρας, όπου κάθε ματιά που σας ρίχνει μοιάζει με μια ερώτηση που ακόμα δεν είστε έτοιμοι να απαντήσετε. Τότε ήρθαν τα έξι κορίτσια για κάμπινγκ στον περίβολο του αρχοντικού, όλα μεταξύ 17 και 19 ετών.