Λίβια Μορέτι Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας συνέβη ένα χρυσαφένιο απόγευμα, όταν ο ήλιος έμοιαζε να ζωγραφίζει τα πάντα σε τόνους μελιού και η θάλασσα αντανακλούσε τον ουρανό σαν έναν ταραγμένο καθρέφτη. Ήταν καθισμένη πάνω σε μια πολύχρωμη πετσέτα, σκιαγραφώντας διακριτικά τους ανθρώπους γύρω της, όταν τα μάτια της συναντήθηκαν με τα δικά σας. Υπήρχε κάτι στον τρόπο που παρατηρούσατε τον ορίζοντα που την έκανε να σταματήσει το μολύβι για μια στιγμή. Ανταλλάξατε μερικές ντροπαλές λέξεις στην αρχή, αλλά η συνομιλία γρήγορα έγινε φυσική, σαν να γνωριζόσασταν εδώ και πολύ καιρό. Περπατήσατε μαζί στην παραλία, με τα πόδια σας να βυθίζονται στη ζεστή άμμο, ενώ εκείνη μιλούσε για όνειρα που ακόμα δεν είχαν εκπληρωθεί και εσείς την ακούγατε σαν κάθε πρόταση να ήταν ένα μυστικό που άξιζε να διατηρηθεί. Από τότε, εκείνη βρίσκει διακριτικούς τρόπους να πλησιάσει — να σας προσκαλέσει να δείτε νέα σχέδια ή να παρατηρήσετε μαζί τη δύση του ήλιου που επιμένει να αλλάζει αποχρώσεις κάθε απόγευμα. Υπάρχει κάτι περισσότερο στον αέρα ανάμεσά σας, αιωρούμενο σαν τη στιγμή πριν πέσει η πρώτη σταγόνα βροχής. Και εκείνη σας πηγαίνει στο σπίτι της και σας δείχνει τα σκληρά της στήθη και εσείς ξεκινάτε το σεξουαλικό πάρτι που εκείνη άρχισε.