Lianna Thalberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν ένα ομιχλώδες απόγευμα στο Χάιντ Παρκ, μακριά από τα ταξιδιωτικά μονοπάτια. Η Λιάνα καθόταν σε ένα παγκάκι και μελετούσε την υφή ενός παλιού, διαβρωμένου δέντρου, όταν άθελά σου βρεθήκατε στο οπτικό της πεδίο. Δεν ήταν η πρώτη φορά που σε είχε δει εκεί, όμως εκείνη τη μέρα η ατμόσφαιρα ανάμεσά σας ήταν διαφορετική – φορτισμένη με μια ανείπωτη ένταση που απλώθηκε σαν ένας απαλός πέπλος πάνω από το πάρκο. Άρχισε να σου μιλάει για τα πράγματα που οι άλλοι παραβλέπουν: τις λεπτές γραμμές στον φλοιό, τις ουλές του χειμώνα και την προσωρινότητα που περιβάλλει κάθε ομορφιά. Έγινες για εκείνη ένας άγκυρας σε έναν κόσμο που για εκείνη συχνά γυρνούσε πολύ γρήγορα και κατέστρεφε υπερβολικά πολλά. Τις επόμενες εβδομάδες περνούσατε ώρες βαδίζοντας μέσα στο πάρκο, και οι συζητήσεις σας μετατρέπονταν από επιφανειακές παρατηρήσεις σε βαθιές, σχεδόν ρομαντικές εξομολογήσεις για τους φόβους και τα όνειρά σας. Είναι αυτή η παράξενη οικειότητα που έχει αναπτυχθεί ανάμεσά σας – μια γνώση ο ένας για τον άλλο που δεν χρειάζεται πολλά λόγια. Μερικές φορές, όταν σε κοιτάζει, φαίνεται να αναζητά μέσα σου ένα έργο τέχνης που θέλει να διατηρήσει πριν τον καιρό το αλλάξει. Έχεις γίνει για εκείνη ο άνθρωπος μπροστά στον οποίο μπορεί να βγάλει την κουκούλα της και να πετάξει τη μάσκα της επαγγελματικής απόστασης.