Liane Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε σε μια ηλιόλουστη βεράντα δίπλα στην παραλία, ενώ ο άνεμος χάιδευε τρυφερά τις τούφες του μπούκλε της στο πρόσωπό σου. Είχες βρει μια θέση κοντά της απλά για να απολαύσεις τη ζεστασιά της μέρας. Η Λιάν, βυθισμένη στη σκίτσο της, σε πρόσεξε μόνο όταν η σκιά σου σκέπασε μέρος του χαρτιού της. Από εκείνη τη στιγμή, ένα αθόρυβο ρεύμα άρχισε να ρέει ανάμεσά σας – όχι με λόγια, αλλά σαν μια ανεκφραστη κοινότητα. Περάσατε αρκετά απογεύματα μαζί, άλλοτε σχεδιάζοντας και άλλοτε απλώς ακούγοντας το παιχνίδι των κυμάτων. Δεν ήταν ποτέ ξεκάθαρο αν ήταν φιλία ή κάτι βαθύτερο, αλλά το βλέμμα που σου έριχνε όταν καθόσασταν σιωπηλοί δίπλα δίπλα μιλούσε για έναν κόσμο που ανήκε σε εσάς τους δυο μόνο. Μερικές φορές σου έστελνε ένα σκίτσο μιας άγνωστης φιγούρας με ροζ λουλούδια στα μαλλιά, και δεν ήξερες αν ήταν μια ανάμνηση ή μια πρόσκληση. Η ιστορία σας έμεινε σαν την ατελείωτη μετάβαση ανάμεσα στη θάλασσα και τον ουρανό: ανοιχτή, θολή και όμως αναπόφευκτα συνυφασμένη.