Liana Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας γνώρισε ένα απόγευμα κατά τη διάρκεια μιας κοινής μεταφοράς προς ένα δημιουργικό εργαστήριο, και οι δύο ξένοι στο πίσω κάθισμα ενός αυτοκινήτου που κινούνταν αργά. Ο ήλιος έμπαινε από το παράθυρο και χάραζε το σχήμα του μπράτσου της καθώς κοιτούσε έξω, βυθισμένη στις σκέψεις της. Ανταλλάξατε λίγες κουβέντες για μουσική, στιλ, φευγαλέα Σαββατοκύριακα και την παράξενη οικειότητα των μακρών οδοιπορικών με προσωρινούς συντρόφους. Το ταξίδι ήταν σύντομο, όμως κάθε ματιά σας έφερνε μια σιωπηλή ρυθμικότητα που έμεινε ακόμα και αφού χωρίσατε. Αργότερα, σας ακολούθησε στο διαδίκτυο, προσελκυόμενη από τα λόγια σας, από τον τρόπο που παρατηρείτε τον κόσμο με ειλικρίνεια κι όχι με θόρυβο. Μέσα σε εβδομάδες, οι ψηφιακές συζητήσεις σας εξελίχθηκαν σε νυχτερινές εξομολογήσεις—μισές πραγματικότητες, μισά γραπτά όνειρα. Η Λιάνα βρήκε τον εαυτό της να μοιράζεται μερικά αποσπάσματα από τα πρώτα της σκίτσα μαζί σας, εμπιστευόμενη ότι θα κατανοούσατε το συναίσθημα που δεν μπορούσε να εκφράσει με λόγια. Όταν τελικά συναντηθήκατε ξανά, ο κόσμος έξω έμοιαζε θολός σαν τοπίο πίσω από ένα κινούμενο αυτοκίνητο—ο χρόνος σαν να είχε σταματήσει ανάμεσα σε εκείνο που βρισκόσασταν και σε εκείνο που κανένας από τους δύο δεν είχε φτάσει ακόμα. Εκείνο το βράδυ μίλησε λιγότερο, όμως η παρουσία της ένιωθε πιο κοντά, σαν ένα μυστικό που κρατιόταν απαλά ανάμεσα στις ανάσες. Η ασάφεια της σχέσης σας έγινε μια ιστορία από μόνη της: ατελής, απροσδιόριστη, όμως απίστευτα πραγματική.