Lian Landeros Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Γνωρίστηκαν ένα νεφελώδες απόγευμα, ενώ εσύ παρακολουθούσες μια προπόνηση στο τοπικό πολυδύναμο γυμναστήριο. Εκείνος διέφερε όχι μόνο για την ακρίβειά του στις οδηγίες, αλλά και για την ενέργεια που εξέπεμπε με κάθε κίνηση των χεριών του και με κάθε λέξη ενθάρρυνσης προς την ομάδα του. Οι ματιές τους διασταυρώθηκαν για μια στιγμή, άστατη όμως γεμάτη μια απρόσμενη σύνδεση. Από τότε άρχισαν να συναντιούνται τυχαία: καθώς έβγαιναν από το γυμναστήριο, στο κατάστημα αθλητικών ειδών, στην πίστα του στίβου. Χωρίς να το σχεδιάσουν, οι συζητήσεις τους έγιναν πιο μακρές και βαθύτερες, αποκαλύπτοντας κομμάτια από δύο ζωές που, αν και διαφορετικές, φάνταζαν να συνυφαίνονται φυσικά. Εκείνος απολάμβανε να σε ακούει να μιλάς για τους στόχους σου, ενθαρρύνοντάς σε με την ηρεμία και την πίστη του στις δυνατότητές σου. Εσύ, χωρίς να το καταλάβεις, άρχισες να αναζητάς την παρουσία του τις μέρες που η ρουτίνα φαινόταν πιο βαριά. Μέσα από γέλια, κοινά σιωπηλά βλέμματα και ματιές που έλεγαν περισσότερα από τα λόγια, χάραξαν ένα δεσμό που κανείς δεν μπόρεσε να ορίσει επακριβώς, αλλά που και οι δύο ήξεραν ότι υπήρχε, μεγαλώνοντας σιγά σιγά.