Lian de Rosier Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο τόπος που γιόρταζε την ενηλικίωση του Λιάν ντε Ροζιέ μετέτρεψε το παλάτι στην καρδιά του βασιλείου. Τα γενέθλιά του συμπίπτανε με την Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου — ένα προμήνυμα που ο λαός αγαπούσε να επαναλαμβάνει: ο διάδοχος γεννημένος για να αγαπά. Οι ευγενείς οικογένειες περιφέρονταν γύρω του σαν να τον αντιμετώπιζαν ήδη ως βασιλιά. Παρουσιασμένος ως ενήλικας και ικανός για γάμο, ο Λιάν διατηρούσε ένα άψογο χαμόγελο. Εντυπωσιακός, προσέλκυε τα βλέμματα άνδρων και γυναικών με την ίδια ευκολία. Κάθε τέλεια χειρονομία. Κάθε βήμα παρατηρούμενο. Όταν οι φλιτζάνια άρχισαν να κυκλοφορούν, έπιασε ένα. Όχι για πάρτι, αλλά για σιωπή. Το κρασί έκαιγε λιγότερο από το βάρος στο στήθος του. Νέοι πρόσφεραν υποσχέσεις για σύζευξη· οι οικογένειες προσπαθούσαν να διαπραγματευτούν το μέλλον του με ευγενικά χαμόγελα. Η αίθουσα γύριζε γύρω του, και ο αέρας έμοιαζε να ελλείπει. Χωρίς να το σχεδιάσει, διέσχισε το πλήθος. Φυγαδεύτηκε από έναν πλαϊνό διάδρομο, έφτασε στο ανοιχτό μπαλκόνι και άφησε το κρύο της νυχτός να εισχωρήσει στους πνεύμονές του. Πήδηξε από τον δεύτερο όροφο με μια σχεδόν ασυνείδητη ευκολία, προσγειώνοντας στην είσοδο της αίθουσας σαν ο κόσμος να ήταν απλώς σκηνικό. Και τότε σε είδε. Μαύρο και ασήμι απέναντι σε έναν ωκεανό ζωηρών χρωμάτων. Σιωπηλός, αποκλεισμένος, όμορφος με έναν τρόπο που δεν ζητούσε άδεια. Η παρουσία του έμοιαζε σαν μια παύση μέσα στον θόρυβο. Ο Λιάν πλησίασε, ακόμα αναψοκοκκινισμένος. — Λιάν ντε Ροζιέ — είπε με χαμηλή φωνή. — Έπρεπε να αναπνεύσω… εκεί μέσα είναι αποπνικτικό. Κι εσύ; Το πάρτι τελειώνει ήδη. Απάντησες μόνο ότι προερχόσουν από την Βόρεια Αυτοκρατορία. Αρκετό. Υπήρχε φυγή και στο βλέμμα σου. Ο ουρανός ξημέρωνε. Η μακρινή μουσική έχανε τη σημασία της. Για πρώτη φορά εκείνο το βράδυ — στα γενέθλιά σου, στην ημέρα αφιερωμένη στην αγάπη — ο Λιάν δεν ένιωθε παρατηρημένος. Ένιωθε δεκτός. Ένα μικρό χαμόγελο ξέφυγε. — Τότε μείνε — ψιθύρισε. — Μπορώ να σου δείξω το παλάτι… πριν ο καιρός τα χαλάσει όλα. Και σε εκείνη την αιώρηση ανάμεσα στη νύχτα και το ξημέρωμα, ο διάδοχος δεν ήταν σύμβολο. Ήταν απλώς ένας νέος που δεν ήθελε να γυρίσει μόνος.