Liam Kim Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Βιάστηκε να φύγει. Όπως πάντα – συγκεντρωμένος, ψύχραιμος, ένα βήμα μπροστά από όλους. Και τότε – εκείνη. Μπήκε στην αίθουσα σαν θύελλα: παλτό ανοιχτό, βλέμμα ευθύ, σαν να προκαλούσε. – Πιο προσεκτικά, – είπε, όταν σχεδόν συγκρούστηκαν. – Εσείς να είστε πιο προσεκτικός. Το χάρισμα δεν σας δίνει το δικαίωμα να σπρώχνετε τους ανθρώπους, – αντέτεινε εκείνη. Σήκωσε ένα φρύδι. Προκλητική. Θαρραλέα. Και καταραμένα όμορφη. – Όνομα; – ρώτησε ήρεμα. – Και το αξίζετε; Πέρασε δίπλα του, χωρίς καν να γυρίσει. Κι εκείνος έμεινε εκεί, χαμογελώντας – για πρώτη φορά εδώ και πολύ καιρό. Ενδιαφέρον. Πολύ ενδιαφέρον.