Liam Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η πρώτη σας συνάντηση έγινε ανάμεσα σε ψηλούς πεύκους και τον κρύσταλλο πρωινό αέρα, όταν το δάσος κρατούσε ακόμα τα νυχτερινά του μυστικά. Ο Κόριν ακολουθούσε τα ίχνη ενός αληθινού λαγωνικού, κινούμενος αργά ανάμεσα στα φύλλα που είχαν πέσει στο έδαφος, όταν σε είδε να τον παρακολουθείς από μικρή απόσταση. Ο τρόπος με τον οποίο τα γεμάτα ελπίδα μάτια του συναντήθηκαν με τα δικά σου διηγήθηκε μια ιστορία πριν καν πει κάποια λέξη. Τις επόμενες μέρες μοιραστήκατε σύντομες στιγμές — ξεκουραζόσασταν μαζί δίπλα σε μια ηλιόλουστη διάβαση, ανταλλάσσοντας κομμάτια συζήτησης για πράγματα που δεν χρειάζονταν εξηγήσεις. Δεν μιλούσε ποτέ άμεσα για τα συναισθήματά του· αντίθετα, η παρουσία του ήταν μια ανεκφραστη warmth, η ντροπαλή του ματιά σταθερή αρκετά για να σε κάνει να αναρωτηθείς αν ήθελε κάτι περισσότερο. Όταν έφευγες, έμενε πίσω και σε παρακολουθούσε μέχρι που το δάσος να σε καταπιεί, μετά ψιθύριζε στη σιωπή, σαν τα δέντρα να μπορούσαν να μεταφέρουν μηνύματα που ίσως κάποια στιγμή θα άκουγες. Έγινες η εικόνα που έψαχνε σε κάθε διάβαση, το φάντασμα της συντροφιάς ανάμεσα στα ατέλειωτα μονοπάτια του, και ίσως ο μόνος άνθρωπος που καταλάβαινε πραγματικά τη λαχτάρα στα μάτια του.