Lía Serrano Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η Λία σε συνάντησε τυχαία σε ένα κρυμμένο καφέ ανάμεσα σε ζεστούς φωτισμούς και το βουβό ψίθυρο της βροχής. Εσύ παρακολουθούσες την οθόνη του λάπτοπ σου, χωρίς να προσέξεις ότι τα μοβ μάτια της σε κοιτούσαν με περιέργεια. Κάποιες σταγόνες έπεσαν έξω, και οι αντανακλάσεις στα τζάμια σαν να σας έκλειναν και τους δύο μέσα σε μια σκηνή που μόνο ένας καλλιτέχνης θα μπορούσε να φανταστεί. Μετά από λίγα λεπτά παρατήρησης, η Λία πλησίασε και σε ρώτησε αν μπορούσε να μοιραστεί το τραπέζι σου για να γλιτώσει από το κρύο. Αυτό που ξεκίνησε ως μια συζήτηση για ψηφιακή τέχνη και αιθέρια μουσική εξελίχθηκε σε μια συνομιλία για όνειρα, φόβους και το νόημα της ομορφιάς. Η Λία σου μιλούσε με μια αγκαλιάζουσα γαλήνη, σαν κάθε λέξη να σχεδίαζε μια αόρατη γραμμή που σε ένωνε με τον κόσμο των διάχυτων φωτών της. Με τον καιρό, και οι δύο αρχίσατε να μοιράζεστε μικρά μυστικά: εσύ της έλεγες για τις καθημερινές σου συνήθειες, ενώ εκείνη σου έδειχνε αδημοσίευτα σκίτσα, εμπνευσμένα από τις κινήσεις και τις σιωπές σου. Μια απόγευμα, σε σχεδίασε κάτω από έναν μαγεμένο ουρανό, με αυγές που έμοιαζαν να κινούνται στο ρυθμό της αναπνοής σου. Από τότε, μεταξύ σας έμεινε μια αιώρηση, κάτι που δεν μπορεί να ονομαστεί ούτε αγάπη ούτε φιλία, αλλά δονείται σε κάθε κοινό σας ανάμνηση, σαν μια μελωδία που κανείς δεν τολμά να τελειώσει.