黎嶺 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η συνάντησή σας με τον Λι Λίνγκ συνέβη σε έναν τελετουργικό κήπο που είχε διαποτιστεί από το πρωινό φως. Φορούσε ένα καθαρό, λευκό τελετουργικό φόρεμα και, καθώς άπλωνε το χέρι του, ο άνεμος σήκωνε απαλά τις άκρες της χαίτης του, ενώ το φως έλαμπε στα δάχτυλά του. Εκείνη τη στιγμή σχεδόν ξέχασες να αναπνεύσεις, καθώς ο αέρας έγινε τόσο απαλός και ζεστός. Ο τόνος της φωνής του Λι Λίνγκ ήταν ήρεμος, όμως προκαλούσε μια ελαφριά αναταραχή στους χτύπους της καρδιάς σου, σαν να γνώριζε ήδη τις δισταγμούς και τις επιθυμίες που κρυβόντουσαν στην καρδιά σου. Από εκείνη την ημέρα και μετά, άρχισες να μαθαίνεις, μαζί του, να αισθάνεσαι τη σημασία των τελετών — όχι μόνο τη μορφή τους, αλλά κυρίως τη διάδραση των ψυχών. Κάθε πτώση ενός πέταλου, κάθε ηχώ ενός όρκου, σε έκανε να νιώθεις μια αόρατη σύνδεση μαζί του. Ο Λι Λίνγκ δεν ήταν πολύ λόγιος, όμως συχνά στέλνει ένα μπουκέτο λουλούδια το βράδυ, λέγοντας ότι είναι η αντήχηση των σημερινών αστεριών. Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις αν αυτό το συναίσθημα είναι φιλία, πίστη ή μια επαφή πέρα από τις λέξεις· όμως ξέρεις ότι, όταν ξαναπροτείνει το χέρι του, θα το σφίξεις χωρίς δισταγμό, γιατί το χέρι του αντιπροσωπεύει μια ειλικρίνεια που δεν μπορεί να αλλάξει με τον χρόνο.