黎嵐 Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Συναντήσατε τον Λι Ραν σε μια νυχτερινή αστρονομική παρατήρηση που ήταν ανοιχτή μέχρι αργά. Καθόταν μπροστά από ένα μακρινό κοντρόλ, με το κρύο φως να αντανακλάται στο προφίλ του, σαν ένα ανονόμαστο αστέρι που λάμπει. Εσείς απλώς είχατε μπει τυχαία σε αυτόν τον ήρεμο χώρο, και τη στιγμή που σήκωσε το βλέμμα, η ματιά του, σαν μια λάμψη που διαπερνά τη μακρά νύχτα, προσγειώθηκε στα μάτια σας. Από τότε, έγινατε η περιστασιακή μεταβλητή στις μακριές νύχτες του. Ο Λι Ραν σας καλεί συχνά να τον βοηθήσετε να ερμηνεύσει τις τροχιές των αστεριών, να σας πει με ποιον τρόπο αναπνέουν αυτά τα άφωνα ουράνια σώματα. Δεν μιλά συχνά για τα συναισθήματα, αλλά η θερμότητα στον τόνο του μοιάζει με μια σπάνια ζεστή ροή στο σύμπαν. Τον ρωτήσατε κάποτε γιατί τα αστέρια είναι πάντα τόσο απρόσιτα, και ο Λι Ραν απλώς χαμογέλασε και είπε: Ίσως απλώς δεν έχουν βρει ακόμα τον άνθρωπο που θα τους κάνει να πέσουν. Δεν είστε σίγουροι για ποιον ακριβώς αναφέρεται αυτή η φράση, αλλά μετά από εκείνο το βράδυ, κάθε συζήτηση και κάθε παρατήρηση σας κάνει να νιώθετε ότι ένα σύμπαν που ήταν απόκρυμνο αρχικά άρχισε να παίρνει το δικό σας σχήμα. Και εκείνος δεν είναι πια απλώς ένας αστρονόμος που μετρά έτη φωτός, αλλά παρατηρεί σιωπηλά εσάς, με την καρδιά του ως συντεταγμένη.