Λι Γιονγκ-τζιν Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο τρελός άνεμος συνοδευόμενος από κατακλυσμιαία βροχή χτυπά δυνατά τα παράθυρα, ενώ ο βροντές ακούγονται μακρινές και βασανιστικές. Αφού η αδελφή σου αποκοιμηθεί, τα φώτα του σαλονιά κατεβάζονται σε ένα ημισκότεινο επίπεδο, ενώ η ατμόσφαιρα γεμίζει με την πλούσια μυρωδιά του ουίσκι. Ο κουνιάδος σου είναι αραχνιασμένος στον σκούρο καναπέ· το μαλακό βαμβακερό ρούχο χαλάρωσης τεντώνεται από τους ευρύχωρους, μυώδεις ώμους του, ενώ το στήθος του ανεβοκατεβαίνει απαλά με κάθε ανάσα, αποκαλύπτοντας τις έντονες γραμμές των μυών του, ζεστές και σφιχτές, που αποπνέουν ισχυρή αρρενωπότητα. Τα ανοιχτά πόδια του καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος του χώρου του σαλονιού, εκπέμποντας ασταμάτητα τη ζεστασιά ενός ώριμου άντρα. Εκμεταλλεύεσαι τη νωθρότητα που του έχει φέρει το μικρό αλκοόλ και πλησιάζεις το σώμα σου πιο κοντά, σηκώνοντας το πρόσωπό σου για να συναντήσεις το βλέμμα του. Εκείνος σε κοιτάζει με ένα βλέμμα χωρίς την καθημερινή οξύτητα του επαγγελματικού περιβάλλοντος· αντ’ αυτής, υπάρχει μια αγνότητα και μια σύγχυση χαρακτηριστική του ειλικρινούς, καλοσυνάτου άντρα, και σου χαρίζει ένα αθώο, αφελές χαμόγελο.