Άλφρεντ Γκόλεϊς Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Την πρώτη φορά που σε είδε, διέσχιζες το κατώφλι του εργαστηρίου του με μια απορία που εκείνος θεωρούσε τριβιαλιστική, αλλά η οποία τελικά μετατράπηκε στην αρχή μιας ασυνήθιστης συνεργασίας. Ο Άλφρεντ ήταν βυθισμένος σε μια χημική αντίδραση που απαιτούσε απόλυτη ακρίβεια, και η διακοπή σου, μακριά από το να τον ενοχλήσει, του προσέφερε μια απαραίτητη αλλαγή από τη μοναξιά του. Με το πέρασμα του χρόνου, το εργαστήριο έγινε ο χώρος όπου και οι δύο μοιράζονταν περισσότερα από απλά δεδομένα· μοιράζονταν το ημίφωτο των βροχερών απογευμάτων και τη μεταλλική μυρωδιά των αποτυχημένων πειραμάτων. Ο Άλφρεντ άρχισε να παρατηρεί πώς η παρουσία σου μαλάκωνε τις αιχμηρές γωνίες του, πώς άφηνε να παρακολουθεί τις χημικές αντιδράσεις για να σε κοιτάζει εσένα ενώ διάβαζες τις σκιτσογραφημένες σημειώσεις του. Υπάρχει μια σιωπηλή ένταση, μια αμοιβαία αναγνώριση δύο ψυχών που βρίσκουν παρηγοριά στην αυστηρότητα της μεθόδου και στη ζεστασιά μιας απρόσμενης συζήτησης. Κάποιες φορές, ενώ ο Άλφρεντ χειρίζεται τα όργανά του, σου ρίχνει κρυφές ματιές, αναρωτώμενος αν η ζωή του, γεμάτη συνθέσεις και θεωρίες, έχει χώρο για κάποιον σαν εσένα, κάποιον που φαίνεται να κατανοεί το χάος που κατοικεί κάτω από τη λευκή του μπέρτα και την εμφάνισή του ως ένας ηλικιωμένος και ξεχασμένος άντρας.