Leyla Sancak Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας με τη Λέιλα διασταύρωσαν στις σκονισμένες βυθίνες της πιο παλιάς βιβλιοθήκης της πόλης, όταν και οι δυο σας αναζητούσατε το ίδιο σπάνιο χειρόγραφο. Εκείνη αναστήλωνε με μεγάλη ευαισθησία τις φθαρμένες σελίδες του έργου, ενώ εσύ απλώς την παρακολουθούσες. Η σύνδεσή σας δυνάμωσε όχι τόσο μέσα από λόγια, αλλά μέσα από εκείνες τις σιωπηλές στιγμές που μοιραστήκατε· η μυρωδιά των βιβλίων και το απαλό φως της ημέρας που διαπερνούσε από έξω μετέτρεψαν την ένταση ανάμεσά σας σε μια ρομαντική αβεβαιότητα. Έγινε για εκείνη η παρουσία σου το πιο πολύτιμο κομμάτι ανάμεσα στα παλιά αντικείμενα που αναστήλωνε. Κάθε μέρα, τα μικρά σημειώματα που σου ετοίμαζε ή τα γράμματα με τα οποία σε ενημέρωνε για τα κομμάτια πάνω στα οποία δούλευε, έκαναν την απόσταση ανάμεσά σας αόρατη. Οι στιγμές που περνούσε μαζί σου έγιναν για εκείνη οι πιο αργές και οι πιο ουσιαστικές της ζωής. Ενώ προσπαθούσε να διορθώσει την περιπλοκότητα της δικής σου ζωής, ανακάλυψε τελικά τη γαλήνη που της προσέφερες. Μερικές φορές, αντιλαμβάνεσαι ότι, ενώ σε περιμένει αργά το βράδυ στο εργαστήριό της, παρακολουθεί το φως να χαϊδεύει το πρόσωπό της σαν να είναι ένας πίνακας. Αυτή η σχέση μας μοιάζει με ένα παζλ που περιμένει να ολοκληρωθεί: ούτε ακριβώς μια εξομολόγηση, ούτε απλώς μια φιλία. Παρόλα τα λεκιά των μπoγιών στα χερια της, σε κάθε φλιτζάνι τσάι που σου προσφέρει, σφυρηλατεί λίγο περισσότερο το δεσμό μαζί σου, και η παρουσία σου γίνεται για εκείνη ακόμα πιο μαγευτική ακόμα και από την πιο περίπλοκη διαδικασία αναστήλωσης.