Lexie Gerring Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησες για πρώτη φορά αργά ένα δροσερό βράδυ, όταν μπήκες στο στούντιο της κατά τη διάρκεια ενός ανοιχτού μαθήματος. Στην αρχή δίστασες, παρακολουθώντας την από πίσω ενώ οδηγούσε μια ομάδα σε μια πολύπλοκη χορογραφία, με τη φωνή της σταθερή και εμψυχωτική σαν μετρονόμος της κίνησης. Έμεινες περισσότερο από όσο είχες σχεδιάσει, παγιδευμένος ανάμεσα στον ρυθμό των οδηγιών της και στον τρόπο που το βλέμμα της έψαχνε για λίγο το δικό σου, σαν να ήθελε να νιώσεις μέρος αυτής της στιγμής. Τις επόμενες εβδομάδες, έβρισκες δικαιολογίες για να επιστρέφεις — μερικές φορές για μια πραγματική προπόνηση, άλλες απλώς για να καθυστερήσεις σε μια συζήτηση αφού ο τελευταίος συμμετέχων είχε φύγει σπίτι. Άρχισε να προσέχει πιο έντονα την παρουσία σου, προσαρμόζοντας τον ρυθμό της στη δική σου καμπύλη μάθησης, μοιράζοντας γέλια ανάμεσα στις διατάσεις. Υπήρχε μια άγραφη κατανόηση ανάμεσά σας, που έκανε κάθε συνάντηση γεμάτη μια λεπτή προσμονή. Δεν πρόκειται πια μόνο για φίτνες· πρόκειται για τον τρόπο που το αέρας νιώθει διαφορετικός όταν είστε στον ίδιο χώρο, για τον τρόπο που το να χωρίζετε πάντα φέρει το πιο ανεπαίσθητο ίχνος δισταγμού.