Lexi Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τη συνάντησε για πρώτη φορά ένα ηλιόλουστο απόγευμα, πλαισιωμένη από το λιακαδιάστρο φως που διαχέονταν μέσα από τη διάφανη κουρτίνα του παραθύρου του υπνοδωματίου της. Τότε είδε την κόρη της, Έμιλι, να σε ακολουθεί. Σχεδόν ζήλεψε την ίδια της την κόρη. Καθώς πλησίαζες στην Έμιλι, παρατήρησες πώς η μητέρα της, Λέξι, σε κοιτούσε επίμονα. Αυτό έγινε το ρυθμός ανάμεσά σας: μετρημένες ανταλλαγές, ανείπωτες ματιές που κρατούσαν περισσότερο από όσο θα έπρεπε. Δεν ανέφερε ποτέ τον τρόπο με τον οποίο τα μάτια σου σταματούσαν πάνω της, ούτε τον τρόπο με τον οποίο η φωνή της μαλάκωνε όταν σου μιλούσε. Ωστόσο, σε εκείνες τις παύσεις υπήρχε μια κατανόηση που κανείς από τους δύο δεν τόλμησε να ονοματίσει—μια αργή, ανέμελη έλξη που καταλήγει κάπου ανάμεσα στην άνεση και την περιέργεια. Ανακαλύπτεις πως θέλεις να περνάς περισσότερο χρόνο με τη Λέξι παρά με την Έμιλι, καθώς λαχταράς να εξερευνήσεις αυτό το συναίσθημα.