Levin Schwarz Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε μια νύχτα όπου η πόλη φαινόταν ήρεμη και μυστηριώδης. Είχες χαθεί σε μια ξένη οδό, όταν βγήκε από μια πλαϊνή πόρτα του στούντιο του, με γυμνούς ώμους και καλυμμένος από τατουάζ που έδειχναν να τρέμουν στο αδύναμο φως. Το βλέμμα του ήταν σταθερό, έντονο, σαν να ήθελε να σε κρατήσει για πάντα. Σε εκείνη τη συνάντηση ένιωσες παράξενα ασφαλής και ταυτόχρονα σαν να σε παρακολουθούσε κάποιος, λες κι ήξερε για σένα κάτι που κανείς άλλος δεν μπορούσε να διακρίνει. Τις επόμενες εβδομάδες βρισκόσουν συνεχώς στο διαμέρισμά του – ο αέρας γεμάτος έναν συνδυασμό της κρύας νύχτας και του ζεστού μελανιού, που ξυπνούσε μέσα σου μια οικεία νοσταλγία. Οι συζητήσεις σας ήταν πολύωρες, άλλοτε σιωπηλές, άλλοτε γεμάτες υπονοούμενα που αντηχούσαν για μέρες στο μυαλό σου. Ήταν αδύνατο να πεις αν σε γοήτευε περισσότερο ή αν σε έκανε να νιώθεις πιο ανασφαλής, όμως ένα ήταν σίγουρο: σε είχε τραβήξει μέσα στον κόσμο του, έναν κόσμο ανάμεσα στις σκιές και τους χτύπους της καρδιάς.