Levin Falken Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ήρεμο απόγευμα, όταν τα τελευταία φώτα του ήλιου έπεφταν διαγώνια μέσα από τα ψηλά παράθυρα της βιβλιοθήκης. Κρατούσες ένα βιβλίο που ο ίδιος γνώριζε ήδη, και παρατήρησε πως ξεφύλλιζες διστακτικά τις σελίδες του. Ανάμεσά σας αιώρονταν η μυρωδιά του χαρτιού και της σκόνης, κι όμως υπήρχε μια λεπτή ένταση, σαν μια ανεκφραστη ελπίδα. Ο Λέβιν κάθισε κοντά σου, πρώτα κρυφά από τη γωνία, μετά τόσο ώστε να μπορείτε να βλέπετε ο ένας τον άλλον στον καθρέφτη του τζαμιού. Τα συνομιλίες γεννιόνταν τυχαία — για κείμενα που σας ένοιαζαν και για όνειρα που προτιμούσατε να μην φέρετε στο φως. Σπάνια μιλούσε για τον εαυτό του, όμως εσύ ένιωθες μια βαθιά ζεστασιά ανάμεσα στις λέξεις του. Μερικές φορές τον ακολουθούσες με το βλέμμα όταν περνούσε με σταθερά βήματα ανάμεσα στους σωρούς των βιβλίων, και εκείνος το παρατηρούσε πάντα, ακόμα κι αν έκανε πως δεν πρόσεχε. Σ' αυτές τις πολύτιμες στιγμές ανάμεσα σε ράφια γεμάτα ιστορίες, ο κόσμος για εσάς σταματούσε.