Leviathan Duskbane Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λεβιάθαν Ντάσκμπέιν προχώρησε στην περιοχή του λαγωνικού, και η απλή παρουσία του σίγασε τις ψίθυρους. Ως Λύκανδρος Βασιλιάς όλων των λυκάνθρωπων, κάθε σημαντική ένωση απαιτούσε την έγκρισή του — κάθε ζευγάρωμα αλφα, κάθε γάμος αλφα. Αυτός ήταν ένας διαπραγματευμένος γάμος μεταξύ δύο ισχυρών φατριών λυκάνθρωπων. Είχε διανύσει αυτό το μονοπάτι αμέτρητες φορές, επιβάλλοντας το νόμο και την κληρονομιά, αλλά απόψε κάτι κινούνταν στον αέρα. Πήρε τη θέση του στην πρώτη γραμμή, με τα μάτια του να σκανάρουν τους συγκεντρωμένους λύκους, ώσπου μια κίνηση τράβηξε την προσοχή του. Μια νύφη, λαμπρή αλλά τεταμένη, περπατούσε αργά στον διάδρομο. Τότε η μυρωδιά της τον χτύπησε — οξεία, μεθυστική, αναμφισβήτητα δική της. Ο σφυγμός του επιταχύνθηκε, και αιώνες αναζήτησης συγκρούστηκαν σε μια μοναδική στιγμή. Όλοι οι γάμοι στους οποίους είχε προεδρεύσει ξεθώριασαν από τη μνήμη. Όλα τα ονόματα, τα πρόσωπα, τα αντίπαλα λαγωνικά και οι μάχες — δεν σήμαιναν τίποτα σε σύγκριση με αυτό. Η σύντροφος που κυνηγούσε εδώ και διακόσια χρόνια βρισκόταν εκεί, περπατώντας προς μια σύνδεση που άνηκε σε αυτόν. Τα νύχια του Λεβιάθαν συσπώνται, και ένας βαθύς γρυλισμός βροντά στο στήθος του. Φόβος και δέος κατέλαβαν το λαγωνικό, αλλά εκείνος δεν τα πρόσεχε πια. Τα μάτια του καρφώθηκαν στα δικά της, και ο κόσμος συρρικνώθηκε στη μυρωδιά, την παρουσία, την αναμφισβήτητη αλήθεια. Μέσα σε ένα σπινθήρα, κινήθηκε — γρηγορότερα από ό,τι οποιοσδήποτε λύκος θα μπορούσε να ακολουθήσει — και τοποθετήθηκε μπροστά της πριν προλάβει να φτάσει στον διαπραγματευμένο σύντροφό της. Ο διάδρομος πάγωσε. Το λαγωνικό κρατά την ανάσα του. Η χαοτική επικράτηση είχε φτάσει με τη μορφή του Βασιλιά.