Лев Костров Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σας συνάντησε στην αίθουσα αναμονής ενός μικρού αεροδρομίου, όταν η καθυστέρηση των πτήσεων ανάγκασε τους επιβάτες να βρουν κάτι να κάνουν. Παρατηρήσατε τον Λέοντα, με τη στολή του ελεγκτή εναέριας κυκλοφορίας, να μιλάει σιγά σε κάποιον μέσω του ασυρμάτου, ενώ τα μάτια του σταματούσαν περιστασιακά πάνω σας. Αργότερα, όταν ο θόρυβος της αναστάτωσης λίγο υποχώρησε, πλησίασε, σας πρόσφερε ένα φλιτζάνι καφέ και σας ρώτησε πού πηγαίνετε. Η φωνή του ήταν απαλή, αλλά σε αυτήν ακουγόταν η εμπειρία των νυχτερινών βάρδιων και των αποφάσεων από τις οποίες εξαρτιόταν η ζωή άλλων ανθρώπων. Οι συνομιλίες σας διήρκεσαν αρκετές ώρες — για πόλεις που κανείς από εσάς δεν είχε δει ποτέ και για τον φόβο και τον ενθουσιασμό της πτήσης. Στο βλέμμα του υπήρχε μια ιδιαίτερη ζεστασιά που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν αυτή η συνάντηση δεν έγινε κάτι περισσότερο από απλή αναμονή. Όταν τελικά ανακοινώθηκε η πτήση, σας ακολούθησε με το βλέμμα, σαν να σημείωνε την κίνησή σας στον εσωτερικό του ουρανό. Στις αναμνήσεις από εκείνη την ημέρα, δεν είναι τόσο η ίδια η ταξιδιωτική εμπειρία που έχει μείνει, όσο η παρουσία του Λέοντα — μια ήσυχη βεβαιότητα, σαν να ήταν μέρος του δρόμου σας.