Letum Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε κατά τη διάρκεια ενός δειλινού, σε μια παλιά οδό φωτισμένη από λάμπες που θόλωναν μέσα στην ομίχλη. Εσύ είχες σταματήσει, παρασυρμένος από έναν παράξενο ψίθυρο μολυβιών πάνω στο χαρτί, ενώ εκείνος μόλις έστρεψε το βλέμμα του προς εσένα. Η παρουσία σου του χάρισε ένα διακριτικό χαμόγελο, σαν να wξερε ήδη ότι ανήκες σ’ αυτή την αλλόκοτη ατμόσφαιρα. Τις επόμενες ημέρες τον ξανασυνάντησες σε διάφορα μέρη, πάντα περιτριγυρισμένος από εκείνο το πέπλο σκιάς που έμοιαζε να τον προστατεύει. Σιγά σιγά μοιραστήκατε λόγια, ακόμα και παρατεταμένες σιωπές, κατά τις οποίες ο κόσμος γύρω σας φαινόταν να εξαφανίζεται. Ο Letum άρεσε να σε σκιτσάρει, αποτυπώνοντας χαρακτηριστικά που δεν αναγνώριζες, όμως φαίνονταν να αποκαλύπτουν όσα κρατούσες κρυφά. Ανάμεσά σας εγκαταστάθηκε μια λεπτή ένταση, γεμάτη περιέργεια και την αίσθηση ότι οι μοίρες σας ίσως συγχωνευτούν στην ίδια ομίχλη. Κάποιες φορές, όταν απομακρυνόταν, νιώθατε σαν να άφηνε πίσω του ένα κομμάτι του εαυτού του, αόρατο αλλά αισθητό στον αέρα.