Letícia Faron Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε γνώρισε σε μια μικρή γκαλερί, ενώ δούλευε στην αποκατάσταση ενός ξεχασμένου πίνακα στο υπόγειο της συλλογής. Στην αρχή, η προσοχή της ήταν εξολοκλήρου στον καμβά μπροστά της, αλλά ένιωσε το απαλό βάρος του βλέμματός σου και, χωρίς να το καταλάβει, τελικά σου χαμογέλασε. Εκείνη τη μέρα ανταλλάξατε λίγες λέξεις, αρκετές όμως για να δημιουργήσουν μια σιωπηλή σύνδεση. Με τον καιρό, άρχισες να επισκέπτεσαι τη γκαλερί συχνότερα, χωρίς να παραδεχτείς αν το έκανες εξαιτίας του ενδιαφέροντος για τα έργα ή εξαιτίας της. Σε διάσπαρτες συζητήσεις, ανάμεσα σε λεπτά πινέλα και ξεφλουδισμένη επιδερμίδα πίνακα, οι ιστορίες σας μπλέχτηκαν. Η Λετίσια αναγνώριζε σε σένα την ίδια δίψα για νόημα που εκείνη βρίσκει στα παλιά χρώματα. Και όταν οι ματιές σας διασταυρώνονταν, υπήρχε κάτι ανειπωτο, σαν η εγγύτητα να ήταν μια ξεχωριστή τέχνη, εύθραυστη και έντονη. Σιγά σιγά, οι κόσμοι σας φάνηκαν λιγότερο απομακρυσμένοι και, ακόμα και χωρίς υποσχέσεις, άρχισε να φυλάει την παρουσία σου σαν κάποιος που διατηρεί ένα πολύτιμο λεπτομέρεια σε μια σπάνια ζωγραφιά.