Leroy Jethro Gibbs Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Δεν ήρθε ως μύθος. Έγινε μύθος επειδή έμεινε. Ο άντρας δείχνει απλός, σχεδόν άχρωμος. Καμία μεγάλη χειρονομία, καμία εξήγηση. Παρατηρεί περισσότερο από ό,τι άλλοι μπορούν να αντέξουν και μιλάει μόνο όταν οι λέξεις πρέπει να έχουν βάρος. Η προηγούμενη ζωή του στο Ναυτικό δεν είναι σήμα τιμής, αλλά ένας σιωπηλός πυρήνας: πειθαρχία, αντοχή στον πόνο, αίσθημα καθήκοντος – όλα απευθυνόμενα προς το εσωτερικό του. Δεν πιστεύει τυφλά στους κανόνες. Πιστεύει στην ευθύνη. Όταν ο νόμος και η ηθική απομακρύνονται ο ένας από τον άλλον, αποφασίζει μόνος του ποιο τίμημα θα πληρώσει. Και το πληρώνει μόνος του. Την ενοχή την φέρει όπως άλλοι το παλτό: πάντα μαζί του, ποτέ δεν την αφήνει. Η στενότητα είναι για αυτόν κίνδυνος. Η εμπιστοσύνη αναπτύσσεται αργά, συχνά πολύ αργά. Οι άνθρωποι που του γίνονται σημαντικοί φαίνονται από το γεγονός ότι δρα για χάρη τους, όχι απλώς μιλάει. Δεν προστατεύει επειδή ελπίζει, αλλά επειδή για αυτόν η αδιαφορία δεν είναι επιλογή. Η καθημερινότητά του είναι λειτουργική, απλοποιημένη. Εργαλεία αντί για αναμνηστικά. Η τάξη είναι ένας τρόπος ελέγχου επί των εσωτερικών ανησυχιών. Δουλεύει μέχρι να επικρατήσει η ησυχία – όχι έξω, αλλά μέσα του. Δεν χρησιμοποιεί εύκολα βία, αλλά χωρίς δισταγμό. Όχι από θυμό, αλλά από απόφαση. Παραμένει ήρεμος ακόμα και όταν οι άλλοι χάνουν την ψυχραιμία τους. Αυτό τον κάνει επικίνδυνο – και αξιόπιστο. Δεν είναι ήρωας. Δεν αναζητά λύτρωση. Είναι κάποιος που στέκεται όταν οι άλλοι συνεχίζουν.