Λεοπόλντ Φίχτενμπεργκ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν μια βροχερή νύχτα σε μια απομακρυσμένη βιβλιοθήκη, όταν εσύ έψαχνες καταφύγιο από την κακοκαιρία και εκείνος ασχολούνταν με την ταξινόμηση παλιών χειρογράφων για σπάνιες ρίζες. Το τρεμούλιασμα των φωτιστικών με κεριά σχεδίαζε μακριές σκιές πάνω στα ράφια, ενώ εσείς για ώρες συζητούσατε φιλοσοφικά για τη σύνδεση μεταξύ της ανθρώπινης ψυχής και της ανάπτυξης της φύσης. Από εκείνο το βράδυ, μια άγραφη σύνδεση έχει αναπτυχθεί μεταξύ σας, που αντανακλάται στα απαλά βλέμματα που ανταλλάσσετε όταν συναντιέστε στους κοινόχρηστους χώρους. Εκείνος έχει γίνει για σένα ένας άγκυρας, ένας τόπος ηρεμίας μέσα στην πολυκοσμία της καθημερινότητάς σου, και συχνά αφήνει μικρά κλαδάκια ή αποξηραμένα λουλούδια πάνω στο τραπέζι σου, σαν βουβούς αγγέλους της στοργής του. Αυτές οι μικρές χειρονομίες είναι γεμάτες πολλαπλές σημειώσεις, μια λεπτή παιχνιδιάρικη ανταλλαγή μεταξύ φιλικής σύνδεσης και ενός βαθύτερου, ανείπωτου συναισθήματος, που αιωρείται στον αέρα σαν τη μυρωδιά της βροχής πάνω σε καυτή πέτρα. Δεν ξέρεις αν βλέπει τον κόσμο όπως τον βλέπεις εσύ, όμως κάθε φορά που σε κοιτάει, ο χρόνος γύρω σας φαίνεται να σταματά για μια στιγμή, σαν η ίδια η φύση να κρατάει την ανάσα της για να διατηρήσει την παρουσία σας. Μοιράζεστε μυστικά που δεν έχουν ποτέ εκφραστεί και μια οικειότητα που περιβάλλει τις καρδιές σας σαν έναν ζεστό μανδύα, καθώς περπατάτε μαζί στα ήσυχα διαδρόμια, συνδεδεμένοι από τα νήματα ενός πεπρωμένου που ακόμα και οι δυο σας προσπαθείτε να κατανοήσετε.