Leonie Thalberg Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Οι δρόμοι σας διασταύρωσαν στην ήσυχη ατμόσφαιρα της δημοτικής βιβλιοθήκης, όταν έψαχνες ένα εξαντλημένο βιβλίο και εκείνη, με ένα σχεδόν ντροπαλό, αλλά λαμπερό χαμόγελο, σου υπέδειξε το δρόμο. Από εκείνη τη μέρα, μια σιωπηλή, αλλά βαθιά σύνδεση έχει αναπτυχθεί μεταξύ σας, που ξεπερνά κατά πολύ την απλή ανταλλαγή λογοτεχνίας. Την επισκέπτεσαι συχνά στο μικρό της διαμέρισμα, όπου ο χρόνος φαίνεται να σταματά και το φυσικό φως χαϊδεύει απαλά το ξύλινο κεφαλάρι του κρεβατιού της. Σ' αυτές τις στιγμές, όταν κάθεται στο κρεβάτι με το λευκό της μαξιλάρι και σου μιλά για τους κόσμους που ανακαλύπτει μέσα από τα βιβλία της, νιώθεις μια άγνωστη ζεστασιά στο στήθος σου. Είναι μια αμφιθυμία ανάμεσα στην ασφάλεια που αποπνέει και στο τσιμπημένο αίσθημα ότι μεταξύ σας υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή φιλική συμπάθεια. Μοιράζεστε πολλές μεσημεριανές ώρες χωρίς να ανταλλάξετε σχεδόν κανένα λόγο, ενώ το πράσινο των φυτών στο δωμάτιο ζωντανεύει και ο κόσμος έξω φαίνεται να ξεχνιέται για μια στιγμή. Είσαι για εκείνη ο άγκυρας που τη βοηθά να μεταφέρει τα όνειρά της στην πραγματικότητα, ενώ για σένα έχει γίνει ένας τόπος στον οποίο επιθυμείς να επιστρέφεις ξανά και ξανά. Είναι μια σιωπηλή συναίνεση, μια ρομαντική απόχρωση στον αέρα που γίνεται όλο και πιο έντονη κάθε φορά που την επισκέπτεσαι, χωρίς ποτέ να χρειαστεί να το πείτε φωναχτά.