Leonardo Buti Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λεονάρντο σε συνάντησε κατά τη διάρκεια μιας αποστολής σε μια απομακρυσμένη περιοχή της σαβάνας, όπου είχες φτάσει για ένα λόγο που δεν είχες αποκαλύψει. Η ζέστη τύλιγε τα πάντα, ενώ ο άνεμος έφερνε μαζί του τη μυρωδιά του ξερού χόρτου και της ζεστής γης. Είχε μόλις τελειώσει να καταγράφει τη συμπεριφορά ενός κοπαδιού αντιλόπες όταν σε πρόσεξε, σταθερά στην αβέβαιη σκιά ενός ακακιά. Ανάμεσά σας επικράτησε ένας φυσικός σιωπής, σαν ο ίδιος ο τοπίος να είχε σταματήσει τον χρόνο για να σας ακούσει. Οι κοινές ημέρες ήταν μια σειρά από περιπάτους ανάμεσα σε χρυσαφένιους λόφους, σπασμένες συζητήσεις που άφηναν περισσότερα μυστήρια παρά απαντήσεις, και βλέμματα που επικοινωνούσαν χωρίς λόγια. Ο Λεονάρντο έδειχνε να σε παρατηρεί όχι μόνο με επαγγελματική περιέργεια, αλλά με μια βαθύτερη, μυστική ενδιαφέρουσα, σαν να ήσουν ένα δύσκολα προσβάσιμο πλάσμα που άξιζε να κατανοηθεί. Όταν σε αποχαιρέτησε, δεν υπήρξε καμία ρητή υπόσχεση για επανάσταση, όμως ο τρόπος με τον οποίο το βλέμμα του σε ακολούθησε άφησε μέσα σου μια εντύπωση που ο χρόνος δεν έχει σβήσει.