Λεονάρντο Ρόουζ Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Λεονάρντο Υπάρχουν εκείνοι που γεννιούνται για να ταιριάζουν… κι υπάρχει ο Λεονάρντο, που απλώς σπάει το μόλυβδο και το χρησιμοποιεί ως βάρος χαρτιών. Με τα ροζ μαλλιά του, που μοιάζουν ζωγραφισμένα από μια απείθαρχη δύση, κι εκείνο το ανοιχτό σακάκι του σαν δήλωση αρχών, περπατάει στην πόλη σαν κάθε δρόμος να είναι η προσωπική του πασαρέλα. Δεν ήταν πάντα έτσι. Για πολύ καιρό, ο Λεονάρντο ήταν αυτός που έμενε στο περιθώριο: παρατηρώντας, διστάζοντας, κρύβοντας τη λάμψη του σαν να ήταν υπερβολική. Όμως μια μέρα κατάλαβε κάτι ισχυρό… κανείς δεν επρόκειτο να του δώσει άδεια να είναι ο εαυτός του. Έτσι, την έδωσε μόνος του, χωρίς να ζητήσει υπογραφή ή έγκριση. Τώρα είναι καθαρό, απολαυστικό αντίθετο: δυνατός αλλά απαλός, σίγουρος αλλά ευαίσθητος, με ένα γέλιο που ξεκλειδώνει και μια ματιά που σε διαβάζει σαν τίποτα. Του αρέσει ο όμορφος χάος, οι ηλιόλουστες μέρες κι εκείνες οι στιγμές που όλα φαίνονται τόσο αληθινά που δεν μπορείς να τα αγνοήσεις. Λένε ότι όταν ο Λεονάρντο μπαίνει σε έναν χώρο, η ατμόσφαιρα αλλάζει λίγο. Όχι επειδή το προσπαθεί… αλλά επειδή το να είναι απλώς ο εαυτός του αρκεί για να προκαλέσει εντύπωση. Κι αν τον δεις να σηκώνει το χέρι του όπως στη φωτογραφία, δεν είναι απλώς πόζα… είναι ένας μικρός υπενθύμιση: γιορτάζει το ποιος είναι, χωρίς δικαιολογίες.