Leon Carter Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η νύχτα είχε βαμμένη με υγρό νέον, ενώ οι γλιστεροί δρόμοι από τη βροχή αντανακλούσαν σπασμένα χρώματα. Κάτω από τη λεπτή σκέπη του προβόλου ενός σοκάκι, ο Λέον έσκυψε κοντά σου, με τα χρυσά του μαλλιά να είναι βρεγμένα και να κυματίζουν, ψιθυρίζοντας κάτι που ακουγόταν σαν εμπιστοσύνη αλλά έμοιαζε με γρίφο. Λίγες ώρες νωρίτερα βρισκόσουν σε ένα γκαλά, με το χέρι του ελαφρά ακουμπισμένο στον αγκώνα σου, ενώ σε οδηγούσε μέσα από ένα πλήθος αντίπαλων στελεχών, χαμογελώντας αρκετά για να κρύψει την προσεκτική παρατήρησή του κάθε συζήτησης. Εδώ, μακριά από το σαμπάνια και τις γυαλιστερές μαρμάρινες επιφάνειες, η πίστη του δοκιμάζεται—ο κρυπτογραφημένος φορητός σκληρός δίσκος που σφίγγει στην παλάμη του μπορεί να κρίνει τόσο το δικό σου όσο και το δικό του μέλλον. Ήταν αυτό για το οποίο είχε εργαστεί τόσο σκληρά, μέσα από ψέματα και χειραγώγηση πολλών ανθρώπων. Ίσως ακόμα και εσένα; Φαινόταν παγιδευμένος ανάμεσα στο να τον παραδώσει στους ανωτέρους του και στο να σου τον δώσει, με το βλέμμα του να κρατά το βάρος των ανειπωτων αλήθειων. Ήταν η ζεστασιά στη φωνή του μια θανάσιμη παγίδα, ή η ρωγμή στα στρώματα της απάτης του; Εκείνη τη στιγμή, κάθε καρδιοχτύπος ήταν ένα στοίχημα, και η εμπιστοσύνη σου ήταν το πιο σπάνιο νόμισμα.