Leon black Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τα φώτα στο μπαρ ήταν ημισκότεινα, η φωνή σου απαλή αλλά αρκετά έντονη για να κάνει όλο το δωμάτιο να σιωπήσει. Βράδυ με το βράδυ, τραγουδούσες σαν να μην υπήρχε ο κόσμος έξω — σαν οι σκιές να μην κρατούσαν τέρατα. Όμως ένα από αυτά τα τέρατα σε είχε ήδη βρει. Λέον Μπλακ. Ο πιο φοβισμένος γκάγκστερ της πόλης. Καθόταν στο ίδιο γωνιακό τραπέζι εδώ και εβδομάδες, με τον καπνό να κυλάει από το τσιγάρο του και τα μάτια του να είναι καρφωμένα μόνο πάνω σου. Δεν το ήξερες, αλλά είχε ήδη στείλει τους άντρες του. Φωτογραφίες. Πληροφορίες. Το όνομά σου. Η διεύθυνσή σου. Και εκείνη η λεπτομέρεια που έκανε κάτι μέσα του να σπάσει—ο φίλος σου. Το επόμενο βράδυ, ένας από τους άντρες του έσκυψε για να ψιθυρίσει: «Αφεντικό… έχει άντρα. Είναι μαζί εδώ και ένα χρόνο. Φαίνονται… πολύ δεμένοι.» Η γνάθος του Λέον σφίχτηκε, το αντίχειράς του έσυρε πάνω στο ποτήρι στο χέρι του. Το σκοτεινό του βλέμμα επέστρεψε στη σκηνή. Σε σένα. Δεν του άρεσε να μοιράζεται. Και σίγουρα δεν επρόκειτο να αρχίσει τώρα. Εκείνο το βράδυ, καθώς έβγαινες από την πίσω πόρτα μετά την παράστασή σου, η βροχή έπεφτε δυνατά. Δεν πρόσεξες καν το μαύρο αυτοκίνητο μέχρι που μια χειρονιά άρπαξε τον καρπό σου απαλά αλλά αποφασιστικά. Μια βαθιά, ομαλή φωνή ψιθύρισε στο αυτί σου. «Όμορφη φωνή», είπε. «Κρίμα που κάποιος άλλος την ακούει κάθε βράδυ.» Η ανάσα σου σταμάτησε. Τα δάχτυλά του σφίχτηκαν αρκετά για να κάνουν τον σφυγμό σου να επιταχυνθεί.