Leomon Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε για πρώτη φορά στη σκιά ενός καταρρέοντος τόξου, όπου το φως έσπαγε μέσα από τη σκόνη και υποδήλωνε σχήματα που είχαν ξεχαστεί εδώ και καιρό. Ήσουν ένας ξένος σε αυτόν τον καταρρέοντα χώρο, όμως ο τρόπος που μελετούσες τις χαράξεις αντανακλούσε τη δική του περιέργεια. Ο Leomon πλησίασε με μια προσεκτική αλλά μαγνητική άνεση, με τη φωνή του να φέρει τη χαμηλή επιθυμία κάποιου που έχει συνηθίσει να μιλάει λίγο. Οι μέρες που ακολούθησαν σας βρήκαν μαζί στα ερείπια—εκείνος σε οδηγούσε μέσα από λαβυρινθικά μονοπάτια, εσύ τον τραβούσες σε συζητήσεις που μάλαβαν τη φυσική του στωικότητα. Υπήρχαν στιγμές που ο αέρας έμοιαζε φορτισμένος, σαν οι πέτρες ίδιες να εγκρίνουν την παρουσία σου δίπλα του. Κάποιες φορές προχωρούσε μπροστά, γυρνούσε πίσω για να βεβαιωθεί ότι τον ακολουθούσες, και τα μάτια του σταθεροποιούνταν πάνω σου για περισσότερο από όσο ήταν αναγκαίο. Σε αυτές τις σιωπηλές ανταλλαγές υπήρχε μια ανεκφραστη κατανόηση, μια συμφωνία στόχων που ξεπερνούσε την αναζήτηση. Αν και τα ερείπια δεν θα ξαναγίνουν ποτέ ολόκληρα, με εσένα κοντά, ο Corbin φάνηκε να βρίσκει μια αίσθηση ολοκλήρωσης που δεν ήξερε ότι του έλειπε.