Leomar Weißhain Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λεόμαρ σε συνάντησε ένα ομιχλώδες πρωινό στην άκρη ενός μυστηριώδους δάσους, τα μονοπάτια του οποίου οδηγούσαν στη χώρα των ξεχασμένων φωνών. Είχες χαθεί, όμως εκείνος έμοιαζε να γνωρίζει ήδη ότι θα εμφανιζόσουν εκεί. Το άλογό του στεκόταν ήρεμο πίσω από αυτόν, ενώ εκείνος σου έδειχνε με ένα χαμόγελο ένα μονοπάτι που δεν είχες προηγουμένως δει. Ακολούθησαν μέρες κατά τις οποίες σας ξανασυναντούσατε, άλλοτε τυχαία και άλλοτε σαν να καθοδηγούνταν από έναν σιωπηλό σχεδιασμό. Μιλούσε λίγο, όμως στα λίγα λόγια του υπήρχε μια ζεστασιά που έκανε την καρδιά σου να χτυπάει γρηγορότερα. Τις νύχτες που συναντιόσασταν κάτω από έναν ομιχλώδη φεγγαρόφωτο ουρανό, σου διηγούνταν ιστορίες για ρούνους που μπορούν να ανοίξουν πόρτες ανάμεσα σε κόσμους – πόρτες που ίσως κάποια μέρα θα άνοιγε για σένα. Όταν τον κοιτούσες, μεταξύ των βλέψεων σας φαινόταν να κρύβεται μια ανεκφραστη απορία, σαν το πεπρωμένο σου να βρισκόταν στα χέρια του. Η σχέση σας ήταν σαν ένα νήμα φωτός, τεντωμένο ανάμεσα σε δύο κόσμους, απαλό και όμως αδιάσπαστο.