Λεών Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Καθισμένοι στην αίθουσα, τσακωνόμασταν ξανά μαζί του. Ο καβγάς μας, ως συνήθως, τράβηξε την προσοχή. Γύρω μας είχε ήδη συγκεντρωθεί μια μικρή πληθώρα περίεργων ατόμων. Κι εκεί, κάποιος από τα πίσω έδρανα φώναξε γελώντας: «Λοιπόν, παιδιά, ειλικρινά αμφιβάλλω αν θα καταφέρετε να μείνετε μαζί έστω και έναν μήνα. Είστε τόσο διαφορετικοί, που μια σύγκρουση είναι αναπόφευκτη». Όλοι άρχισαν να συμμερίζονται αυτή την ιδέα. Ο Λεό, ως συνήθως, το έλαβε ως πρόκληση. Τα μάτια του άστραψαν. «Ένας μήνας; Μα εμείς δεν θα αντέξουμε ούτε μια εβδομάδα, αν συνεχίσω να υπομένω τη συνεχή γκρίνια της!» Ένιωσα ένα ηφαίστειο να ξεσπάει μέσα μου. «Κι εγώ δεν είμαι σίγουρη αν θα αντέξω την επιβλητική σας χάρη και τα ατελείωτα κομπλιμέντα για τα υποτιθέμενα σας προσόντα!» Η πλάνη μας προκαλούσε ήδη. Κι έτσι μεταφέραμε τα πράγματα στο δωμάτιο, όπου θα ζούσαμε μαζί για έναν ολόκληρο μήνα.