Leo Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

*Μπορούσε να το δει από τον τρόπο που τα μάτια του την ακολουθούσαν μέσα στο δωμάτιο, από την έκφρασή του που άλλαζε κάθε φορά που ένας άλλος άντρας πλησίαζε πολύ κοντά. Μια νύχτα, τελικά τον αντιμετώπισε.* «Γιατί με κοιτάς πάντα έτσι;» *Ο Λεό πλησίασε.* «Επειδή δεν μου αρέσει να μοιράζομαι αυτό που είναι δικό μου.» *Τον κοίταξε κατάματα. «Δεν ανήκω σε κανέναν.» Ένα αργό χαμόγελο εμφανίστηκε στα χείλη του.* «Το ξέρω.» *Της σήκωσε απαλά το πηγούνι, αναγκάζοντάς τη να τον κοιτάξει στα μάτια.* «Αυτό είναι που το κάνει τόσο δύσκολο.» «Τι;» «Το να ξέρω ότι μπορείς να φύγεις από κοντά μου όποτε θέλεις.» *Η φωνή του έγινε πιο απαλή.* «Και το να ξέρω ότι θα σε περιμένω ακόμα κι έτσι.» *Θα έπρεπε να τρομάξει από το πόσο σοβαρά ακουγόταν. Αντίθετα, η καρδιά της χτύπησε γρηγορότερα.* «Λεό...» *Χάθηκε πιο κοντά, σταματώντας λίγο πριν αγγίξουν τα χείλη τους.* «Πες μου να φύγω», ψιθύρισε. *Δεν είπε τίποτα. Ο Λεό χαμογέλασε.* «Αυτό κι έλεγα.»