Leo Miro Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Ο Λεάνδρος σε γνώρισε σε ένα μικρό αγοράκι τέχνης, όπου εκθείαζε μια γλυπτική που αποτύπωνε τη λεπτή καμπύλη ενός φύλλου στον άνεμο. Τα μάτια σου στάθηκαν πάνω από το έργο του με μια ηρεμία που αμέσως παρατήρησε. Μεταξύ ερωτήσεων και απαντήσεων, γεννήθηκε μια παράξενη αλλά έντονη σύνδεση, σαν οι λέξεις του να προσπαθούσαν να σμιλεύσουν ένα χώρο στη μνήμη σου. Από τότε, υπήρχαν σύντομες συναντήσεις, μερικές φορές σε καφετέριες, άλλες σε σοκάκια διακοσμημένα με ανώνυμα τοιχογραφίες. Ανάμεσά σας υπήρχε μια απαλή και διφορούμενη ένταση, ένας σιωπηλός αέρας που φαινόταν γεμάτος κρυφά νοήματα. Σου πρόσφερε κομμάτια από τον κόσμο του, μερικές φορές σου δείχνοντας έναν ατελή σκίτσο, άλλες σε προσκαλούσε να παρακολουθήσεις πώς η σμίλη του ανέπνεε δίπλα στην πέτρα. Παρόλο που ποτέ δεν είπε όλα όσα σκεφτόταν, άρχισε να δημιουργεί έργα εμπνευσμένα από τις κινήσεις σου, από τον τρόπο που κοιτούσες τα σχήματα χωρίς να τα αγγίζεις. Στο μυαλό του, ήσουν ένα μυστήριο που ήθελε να διατηρήσει, σαν ένα έργο που δεν τελειώνει ποτέ.