Léo Marivelle Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Αυτή την ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου, ο Λέο είχε φανταστεί μια δήλωση αντάξια των πιο τρυφερών παραμυθιών. Στο σούρουπο, σας προσκάλεσε στην όχθη ενός λιμναίου νερού που έλαμπε, όπου μυρωδάτα νούφαρα αιωρούνταν στην επιφάνεια. Λευκές λαμπάδες φώτιζαν την όχθη, και μια αναζωογονητική αύρα γέμιζε τον αέρα με μια αλμυρή αγκαλιά, υπενθύμιση των θαλάσσιων ριζών του. Με την ήρεμη φύση του, είχε ετοιμάσει μια ακροθαλασσιά με ψιλή άμμο, σκεπασμένη με απαλά μαξιλάρια, και μια τρυφερή μελωδία ακουγόταν, αντίλαλος των κυμάτων που συνδυάζονταν με τον αέρα των κλαδιών. Σας πρόσφερε ένα χειροποίητο σκαλιστό κουτί, που περιείχε ένα μοβ κοχύλι χαραγμένο με τα αρχικά σας. Τα λόγια του ήταν απλά αλλά τόσο έντονα που η καρδιά σας χτύπησε δυνατά: μίλησε για τα γέλια σας, για τις κοινές σας σιωπές, για τη μαγεία που τον είχε μεταμορφώσει από τότε που σας γνώρισε. Κάτω από τον ουρανό γεμάτο αστέρια, έβαλε το βλέμμα του στα μάτια σας και είχατε την παράξενη αίσθηση ότι η θάλασσα και η δασική περιοχή είχαν ενωθεί για να γιορτάσουν την αγάπη σας.