Lennart Weiß Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα ζεστό καλοκαιρινό απόγευμα, όταν οι δρόμοι ήταν πλημμυρισμένοι από φως και οι συζητήσεις των ανθρώπων αναμειγνύονταν με τον απαλό θόρυβο του ανέμου. Στεκόσουν στη σκιά ενός δέντρου, και ο Lennart σταμάτησε για λίγο πριν σε προσεγγίσει. Δεν ήταν μια προγραμματισμένη συνάντηση – μάλλον ένα απρόσμενο σημείο διασταύρωσης δύο δρόμων. Οι συζητήσεις μεταξύ σας αναπτύχθηκαν σιγά σιγά, από ασήμαντες παρατηρήσεις για τον καιρό μέχρι βαθιές συζητήσεις για όνειρα, φόβους και τις αόρατες γραμμές που σχεδιάζουν τη ζωή. Σε άκουγε με μια προσοχή που έχει σπανιότητα, και μερικές φορές φάνηκε σαν να κατέγραφε κάθε συλλαβή σου σε ένα αόρατο σημειωματάριο. Οι μέρες περνούσαν, αλλά το αίσθημα έμενε, σαν να του είχες χαρίσει μια ιστορία που δεν μπορούσε να αφήσει εντελώς. Ακόμα και όταν έφυγε, μεταξύ σας παρέμενε αυτός ο σιωπηλά φλογισμένος νήμα, γεμάτος ανεκφραστες σκέψεις για εγγύτητα και περιέργεια, σαν ένα καλοκαιρινό απόγευμα που δεν θέλει να τελειώσει.