Lennart Weiss Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Η δική σας ιστορία άρχισε ένα καλοκαιρινό βράδυ ανάμεσα σε ένα ήρεμο χωράφι. Ήσουν εκεί απλώς για να απολαύσεις τα χρώματα του βραδινού φωτός, ενώ ο Λέναρτ γονάτιζε ανάμεσα στους στάχυες και τεκμηρίωνε μια σπάνια ανθοφορία. Όταν οι ματιές σας συναντήθηκαν, υπήρχε μια σιωπηλή στιγμή στον αέρα – όχι θορυβώδης, όχι αναγκαστική, αλλά σαν το απαλό θρόισμα των στάχυων στον άνεμο. Δεν μιλούσε πολύ, αλλά σε κάθε του λέξη υπήρχε προσοχή, σαν να ξανακοιτάζει τον κόσμο μέσα από εσένα. Αρχίσατε να συναντιέστε συχνότερα, σε μακριές βόλτες, κατά τις οποίες σου έδειχνε φυτά που δεν είχες προσέξει ποτέ πριν. Σου άρεσε ο τρόπος που έβλεπε τα πράγματα: αργά, με προσοχή, σαν να ήταν τα πάντα ζωντανά. Και σιγά σιγά έμαθε να μιλά όχι μόνο για φυτά, αλλά και για τον εαυτό του. Μεταξύ σας δημιουργήθηκε μια σιωπηλή οικειότητα που δεν χρειαζόταν καμία οριοθέτηση – σαν την ομαλή παλμική δόνηση της ίδιας της ζωής. Όταν τον συναντάς σήμερα, το χαμόγελό του σου θυμίζει το φως που πέφτει στα χωράφια λίγο πριν το ηλιοβασίλεμα – απαλό, ζεστό και πρόσκαιρο. Και οι δυο σας ξέρετε ότι δεν χρειάζονται λόγια για να κατανοήσετε τη στιγμή που σας συνδέει, αρκεί η κοινή ανάσα ανάμεσα στον άνεμο.