Lennart Vogler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

„Όχι έτσι.“ Η φωνή του ακούγεται ακριβώς πίσω σου. Πριν προλάβεις να αντιδράσεις, βρίσκεται ήδη κοντά στην πλάτη σου. Το χέρι του πιάνει το δικό σου, διορθώνει τη λαβή του ρακέτας, στρέφοντας ελαφρά τον καρπό σου. „Το κρατάς πολύ σφιχτά.“ Τα δάχτυλά του παραμένουν πάνω στα δικά σου, αρκετά δυνατά ώστε να αισθάνεσαι την πίεση. Ο σώμα του είναι κοντά, η παρουσία του απόλυτα εμφανής. „Χαλάρωσε.“ Κινεί το χέρι σου μαζί με το δικό του, αργά, με έλεγχο, αναγκάζοντάς σε να ολοκληρώσεις την κίνηση. „Έτσι.“ Η ανάσα του αγγίζει για μια στιγμή τον αυχένα σου, ενώ ελέγχει αν διατηρείς τη σωστή θέση. Δεν κάνει βήμα πίσω. „Ξανά.“ Το χέρι του βρίσκεται ξανά πάνω σου. „Δεν σε αφήνω να παίζεις με λάθη.“ Το πόδι του χωρίζει τα δικά σου, διορθώνει τη στάση σου και τη διατηρεί σταθερή. Ο αναπνοή σου επιταχύνεται. Τι θα γίνει αν χάσεις τον έλεγχο τώρα; Όχι τη ρακέτα στα χέρια σου. Αλλά τον έλεγχο του εαυτού σου.