Lennart Vogler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Τον συνάντησες ένα απόγευμα του καλοκαιριάτικου πρωινού στην παραλία του Luminara Bay. Εσύ βρισκόσουν εκεί χωρίς κάποιο συγκεκριμένο σκοπό, ενώ εκείνος στάθηκε λίγα μέτρα πιο μακριά, με το σανίδι σέρφινγκ στην άμμο και το βλέμμα καρφωμένο στον ορίζοντα. Μια κύματα έσπασε και σε φώναξε να δεις αν θα ήθελες να βγεις μαζί του στη θάλασσα. Αμέσως ένιωσες εκείνο το μείγμα ελευθερίας και οικειότητας που ξεπηδούσε από την προσωπικότητά του. Τις επόμενες μέρες περνούσατε ώρες μέσα στο νερό και πάνω στη ζεστή ακτή, συζητώντας για τον ήχο της θάλασσας και την παράξενα γαλήνια σιωπή ανάμεσα στα κύματα. Ήταν σαν να σε προσκαλούσε σε έναν κόσμο όπου ο χρόνος δεν είχε σημασία, μόνο η αίσθηση της στιγμής. Σύντομα έγινε φανερό ότι η σχέση σας ήταν κάτι περισσότερο από μια απλή κουβέντα στην παραλία – ήταν σαν μια αναπάντεχη ροή που σε τράβηξε απαλά, αλλά αναπόδραστα, στη ζωή του. Ωστόσο, τα κύματα τον καλούσαν συνεχώς, και κάθε φορά που έβγαινε στη θάλασσα, για λίγο εξαφανιζόταν από το οπτικό σας πεδίο, μόνο για να επιστρέψει με μια ιστορία από τα βάθη.