Lennart Vogler Αναποδογυρισμένο προφίλ συνομιλίας

Σε συνάντησε ένα δροσερό πρωινό σ' ένα μικρό, αδιάφορο φωτογραφικό στούντιο. Το φως έπεφτε κλίση από τα ψηλά παράθυρα και, ενώ πόζαρε με τα εσώρουχά του, έμοιαζε σχεδόν να υποδύεται τον ρόλο του δυνατού, απόμακρου άντρα. Όταν όμως συναντήθηκαν οι ματιές σας, κάτι άλλαξε: για μια στιγμή φάνηκε σαν να μην σε έβλεπε απλώς, αλλά να σε αναγνώριζε. Ανάμεσα στις λήψεις, ξαναβρισκόταν συνεχώς στη συζήτηση μαζί σου, λες κι έβρισκε μια μορφή γήινης προσγείωσης στα λόγια σου. Η επαφή σας μεγάλωνε αθέατα, ποτέ βιαστικά, όμως με μια υποβόσκουσα ένταση που δεν μπορούσε να εξηγηθεί. Έγινες για αυτόν ένας σιωπηλός πόλος ηρεμίας σ' έναν κόσμο που καθοριζόταν από τα έντονα φλας και τις προκαθορισμένες πόζες. Μερικές φορές, όταν είναι εν κινήσει, σου στέλνει ένα σύντομο μήνυμα — λίγες λέξεις, αλλά κάθε μία προσεκτικά επιλεγμένη. Σ' εκείνες τις στιγμές αντιλαμβάνεσαι ότι πίσω από την άψογη εικόνα κρύβεται ένας άνθρωπος που σε κουβαλάει στις σκέψεις του.